ლუი სიქეი: ტაბუ და პესიმიზმი

Posted on

ავტორი: ლეო მიქაია

louis-ck-oh-my-god„კომედიის კვენტინ ტარანტინო“, „ტელესივრცის ყველაზე გულწრფელი ადამიანი“ – რა ეპითეტებით აღარ ამკობენ ლუი სიქეის ამერიკული გამოცემები, თუმცა თავად სიქეის სტენდაპის მონოლოგებს თუ დავეყრდნობით, ის ერთი მსუქანი, პათეტიკური და ხშირი მასტურბაციის მოყვარული მამრია. მსგავსი პოზიცია კი ლუის აძლევს საშუალებას, იყოს ირონიული როგორც სხვების, ასევე საკუთარი თავის მიმართ. თვითირონია სიქეის ერთ-ერთი მთავარი იარაღია, რომელსაც სცენაზე ისევე მარჯვედ იყენებს, როგორც სამურაი თავის კატანას. თუმცა ლუის არსენალი მხოლოდ თვითირონიით არ შემოიფარგლება. Read the rest of this entry »

ლობსტერი ან “მეიყვანე ბიჭო ცოლი”

Posted on Updated on

1

ავტორი: ლევან მიქაია

ბერძენი რეჟისორი იორგოს ლანთიმოსი გამოცდილი სნაიპერის სიზუსტით აჯენს კრიტიკის ტყვიებს თანამედროვე ურთიერთობებსა და სოციალურ წესრიგს. ტყვიის გასროლას ფილმის პირველივე სცენაში ვხედავთ, როდესაც ქალბატონი მანქანას სამი ვირის წინ აჩერებს, იღებს რევოლვერს და ერთ-ერთ ვირს სამი გასროლით კლავს. რატომ? რისთვის? საერთოდ, რა ჯანდაბა ხდება? – ეს სამი კითხვა აუცილებლად გაიელვებს ნებისმიერი მაყურებლების თავში. ფილმის განვითარებასთან ერთად ეს კითხვები ქრება და გვექმნება მიახლოებითი წარმოდგენა ამ ქალბატონის მოტივებზე.

Spoiler Alert

Read the rest of this entry »

ახალი და ძველი სტერეოტიპები ანუ “რა გამოხვალ?”

Posted on Updated on

ავტორი: ვერო მელუა

-სად სწავლობ?

-თავისუფალში.

-ვა, რა მაგარია!

შარშან, მე რომ აბიტურიენტი ვიყავი, ასეთი ტენდენცია იყო. მას შემდეგ რაც ბატონი კახა გარდაიცვალა ეს დიალოგი ასე შეიცვალა:

-სად სწავლობ?

-თავისუფალში.

-მერე? ისევ ისეთი მაგარია თუ შეიცვალა რამე? არ დაიხურება? ისევ კარგად ასწავლიან?

Free

Read the rest of this entry »

გადამწვარი ნათურები

Posted on Updated on

ავტორი: მარიამ ჩხეიძე

ის, რაზეც ახლა უნდა დავწერო, 5-6 წლის ამბავი იქნება. ზუსტად არ მახსოვს, ციფრებს ხომ არსებითი მნიშვნელობა არ აქვს…

მამიდაჩემს პორტუგალიაში წასვლა მყარად გადაეწყვიტა, ყველაფერი დაგეგმილ-გაწერილი ჰქონდა, ბილეთიც უკვე ეყიდა.

მაშინ ბებია-ბაბუა კინჩხაში ცხოვრობდნენ. მამიდაჩემი მშობლებთან გამოსამშვიდობებლად ავიდა…

Read the rest of this entry »

ცნობიერების ნაკადი იმ სენტლუისურ შუა დღეს, როცა რამდენიმე ასეული სიტყვა დისერტაციაზე არ დავხარჯე

Posted on

ავტორი: ნუცა ბათიაშვილი

ეგრე იცის თურმე, რომ ორ დიდ, სოციო-კულტურულ-ისტორიულ სიმბოლიკის მონიუმენტალურ განსხეულებას შორის თუ დადგები და მთელი არსებით, რამე სრულიად არამონიუმენტალურზე კონცენტრირდები, რაღაც ჯადოსნური შეიძლება მოხდესო.

ამას წინათ, სენტ ლუისის არკასა (დასავლური ექსპანსიის ერთ-ერთი მთავარი მონუმენტი რომაა და მემაპატიეთ და, ერთობ უადგილოც – აბა, რაის დასავლური ექსპანსიის კარიბჭეა სენტ ლუისი?!) და მისისიპის მდინარეს (აფრო-ამერიკული კულტურის ყველაზე მნიშვნელოვანი სიმბოლო) შორის რომ ვიდექი და ე.წ. funnel cake-ით ვიბუსკნებოდი, დავინახე მოულოდნელად, ხელი როგორ თხოვა სპორტულებში ჩაცმულ ამერიკელ გოგოს მისმა მეგობარმა ბიჭმა. ეს გოგო, ხო, გაბედნიერდა და მერე, კიდევ უფრო გადაირია, როცა ბუჩქებში ჩამალული მეგობრების ალყაში მოექცა.

11026703_836231679749582_797009481_n 11051516_836231676416249_256743289_n

Read the rest of this entry »

Je Suis Charlie

Posted on Updated on

ავტორი: Ori Eim

ფრთხილად იყავით მეგობრებო, კარგად გადატენეთ და დაუმიზნეთ იარაღები,
მათ შესაძლოა კალმები ეპყრათ ხელთ.

je_suis_charlie_fist_and_pencil[1]

Read the rest of this entry »

2014 წელი მართვის სკოლის ბლოგზე

Posted on Updated on

გთავაზობთ ყოველწლიურ ანგარიშს ჩვენი ბლოგისათვის 🙂
გილოცავთ ახალ 2015 წელს და გისურვებთ წარმატებებს!

სიდნეის ოპერის სახლი იტევს 2 700 მაყურებელს. ჩვენი ბლოგი დაახლოებით 60 000-მა ინტერნეტმომხმარებელმა დაათვალიერა 2014 წელს. ეს დაახლოებით 22 ანშლაგით ჩატარებული კონცერტის ტოლფასია 🙂

სრული ანგარიშის სანახავად გადადით ლინკზე.